#inspiratie: Led Zeppelin

By in Inspiratie on 13 februari 2015

LedZepAls puber en die jaren er na, bij de muziek die bij mijn opvoeding hoort (zoals zoveel mannen van mijn leeftijd, 70’er jaren rock) is een band die de tand des tijds meer dan heeft doorstaan: Led Zep zoals de fans zeggen. Een viertal enorm veelzijdige muzikanten die muziek maakten dat het hele spectrum bestreek: blues, heavy metal, psychedelische rock, folk.

Muziek die door je hele lijf gaat, alle emoties versterkt of probeert te bezweren, gitaarrifs die oneindig duren, zang en drum die het gestel laten sidderen. De band stopte bij het onverwachte overlijden van drumgod Bonham in 1980. Ze maakten tussen ’69 en ’80 negen platen. Meest bekende nummers: Whole Lotta Love, Good Times Bad Times, Immigrant Song, KashmirBlack Dog en natuurlijk Stairway To Heaven.

De overige leden zijn solo nog steeds actief.  De grootste held, wat mij betreft, leadzanger Robert Plant, toert nu soms met The Sensational Space Shifters. Blues rockend met muzikanten van Afrikaanse origine en oude Zep nummers. In 1995 had hij een kortstondige reünie met gitarist Jimmy Page, ze maakten samen een plaat met ook nieuwe nummers. Op 15 juni van dat jaar zag ik ze live in Ahoy, Rotterdam.

Er waren altijd geruchten van een reünie en een nieuwe tour, en misschien maar goed dat het daar niet is van gekomen. Een keer speelden de heren nog samen, nu ook met bassist John Paul Jones en de zoon van Bonham achter de drums, op 10 december 2007 in de O2-Arena in Londen. Het concert kende 20 miljoen aanvragen voor een ticket. De kritieken waren lovend over deze mannen op leeftijd.

Maar niets leukers dan het bekijken van die oude fragmenten met de legendarische optredens. Youtube staat er vol van, hier is er een, waarop die vette gitaarsound van Page en Jones, de herkenbare rockstem van Plant, de indringende drum van Bonham zo goed te horen zijn.

Het is me nooit genoeg, dit geluid, die energie, als het leven zelf, soms rauw, soms liefelijk zoet, maar altijd kloppend als het bloed door je lijf.

 

Comments are closed.